با كودكان پرخاشگر چگونه رفتار كنیم ؟
امروزه بسیاری از خانوادهها از
خشونت و پرخاشگری فرزندان خود شكایت دارند. آنها
تمایل دارند كه علت این رفتارها را بدانند و راههای پیشگیری و اصلاح
رفتار را در این زمینه به كار گیرند. در این نوشتار به تعریف رفتار
پرخاشگرانه پرداخته میشود، انواع آن بیان میگردد و راههای مناسب
مقابله با پرخاشگری مورد بررسی قرار میگیرد.
تعریف پرخاشگری
پرخاشگری یك نوع رفتاری است كه از خشم و عصبانیت نشئت میگیرد. این رفتار را میتوان به دو گروه تقسیمبندی كرد:
- پرخاشگری خصمانه؛ رفتاری است كه به منظور صدمه و آزاررساندن به دیگری یا دیگران ابراز میشود؛ و هدف در آن صرفاً آزاررساندن است. برای مثال، كودكی كودك دیگر را میزند و یا در مدارس دیده میشود كه زنگهای تفریح، كودكان در حیاط مدرسه بعضاً به كتككاری میپردازند.
- پرخاشگری وسیلهای؛ رفتاری است كه فرد به وسیله آن خواستار بهدستآوردن هدفی دیگر است و ابداً قصد حمله به دیگران یا اذیت كردن آنها را ندارد. البته در این میان ممكن است لطمهای نیز به كسی وارد شود. برای مثال، كودكی بزهكار كیف خانمی را میرباید تا به این وسیله مورد تشویق و تایید گروه همسالان قرار گیرد.
ممكن است پرخاشگری جنبه انتقامگیری نیز داشته باشد. یعنی كودكی كه مورد اذیت و آزار قرار گرفته و نتوانسته خشم خود را ابراز كند، اكنون با پرخاشگری به كاهش اضطراب خود میپردازد. در این جا پرخاشگری وسیلهای است كه كودك با توسل به آن میخواهد به هدف خود یعنی كاهش اضطراب دست یابد.
جهت پرخاشگری ممكن است به یكی از این دو صورت باشد:
الف) پرخاشگری درونی
ب) پرخاشگری بیرونی
چنانچه جهت پرخاشگری به طرف درون باشد، كودك خشم را به درون خود میافكند و دچار خشم فروخورده میشود. پیامد چنین عملی میتواند افسردگی نیز باشد. كودكان افسرده در واقع از دست خودشان عصبانی هستند. خشم درونی عصبانیت و نارضایتی از خود را به وجود میآورد.
خشم بیرونی؛ كودك ممكن است خشم خود را به صورت رفتارهایی از قبیل فریادكشیدن، پا به زمین كوبیدن یا پرتابكردن اشیا بروز دهد.
تعریف پرخاشگری
پرخاشگری یك نوع رفتاری است كه از خشم و عصبانیت نشئت میگیرد. این رفتار را میتوان به دو گروه تقسیمبندی كرد:
- پرخاشگری خصمانه؛ رفتاری است كه به منظور صدمه و آزاررساندن به دیگری یا دیگران ابراز میشود؛ و هدف در آن صرفاً آزاررساندن است. برای مثال، كودكی كودك دیگر را میزند و یا در مدارس دیده میشود كه زنگهای تفریح، كودكان در حیاط مدرسه بعضاً به كتككاری میپردازند.
- پرخاشگری وسیلهای؛ رفتاری است كه فرد به وسیله آن خواستار بهدستآوردن هدفی دیگر است و ابداً قصد حمله به دیگران یا اذیت كردن آنها را ندارد. البته در این میان ممكن است لطمهای نیز به كسی وارد شود. برای مثال، كودكی بزهكار كیف خانمی را میرباید تا به این وسیله مورد تشویق و تایید گروه همسالان قرار گیرد.
ممكن است پرخاشگری جنبه انتقامگیری نیز داشته باشد. یعنی كودكی كه مورد اذیت و آزار قرار گرفته و نتوانسته خشم خود را ابراز كند، اكنون با پرخاشگری به كاهش اضطراب خود میپردازد. در این جا پرخاشگری وسیلهای است كه كودك با توسل به آن میخواهد به هدف خود یعنی كاهش اضطراب دست یابد.
جهت پرخاشگری ممكن است به یكی از این دو صورت باشد:
الف) پرخاشگری درونی
ب) پرخاشگری بیرونی
چنانچه جهت پرخاشگری به طرف درون باشد، كودك خشم را به درون خود میافكند و دچار خشم فروخورده میشود. پیامد چنین عملی میتواند افسردگی نیز باشد. كودكان افسرده در واقع از دست خودشان عصبانی هستند. خشم درونی عصبانیت و نارضایتی از خود را به وجود میآورد.
خشم بیرونی؛ كودك ممكن است خشم خود را به صورت رفتارهایی از قبیل فریادكشیدن، پا به زمین كوبیدن یا پرتابكردن اشیا بروز دهد.
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم دی ۱۳۹۲ ساعت ۷:۵۰ ب.ظ توسط عبدالرضا میرزاوند معاون اجرائی آموزشگاه
|
به وبلاگ دبیرستان دخترانه شاهد پلدختر خوش آمدید.